null

105. rocznica urodzin patrona Biblioteki Publicznej im. Zygmunta Jana Rumla

Drukuj otwiera się w nowej karcie

105. rocznica urodzin patrona Biblioteki Publicznej im. Zygmunta Jana Rumla Biblioteka Publiczna im. Zygmunta Jana Rumla zaprasza na 105. rocznicę urodzin naszego patrona. Spotkanie odbędzie się pod nazwą "Szkoła patriotów - Zygmunt Jan Rumel i tradycje Liceum Krzemienieckiego na Wołyniu", 27 lutego 2020 r. o godz. 17.30 w gmachu Biblioteki Publicznej przy ul. Meissnera 5.

W programie:
- Wykład p. Bożeny Gorskiej pt. "Zygmunt Jan Rumel - wierny romantycznej tradycji".
- Prezentacja multimedialna p. Krzysztofa Bąkały "Ateny wołyńskie w zbiorach Muzeum Niepodległości"
- Dyskusja z udziałem gości specjalnych
- Minikoncert utworów Chopina w wykonaniu p. Artura Słotwińskiego
- Tort urodzinowy
Zapraszamy serdecznie wszystkich sympatyków naszej biblioteki oraz osoby zainteresowane historią kresów.

Zygmunt Jan Rumel ps. „Mały”, „Krzysztof Poręba” - polski dowódca wojskowy; komendant VIII Okręgu Wołyń BCh, oficer Armii Krajowej,  poeta nawiązujący do tradycji polskiego romantyzmu, autor m.in. poematu „Rok 1863” i wiersza zatytułowanego Dwie matki, w którym wyraża swoje przywiązanie do dwóch ojczyzn - Polski i Ukrainy. Pierwsze próby poetyckie Zygmunta Rumla, opublikowane w szkolnym piśmie, datują się na rok 1934. Poza poematem Pieśń, opublikowanym w czasopiśmie „Droga Pracy”, jego wiersze trafiały do szuflady. Podczas jednego ze spotkań poetyckich w okupowanej Warszawie z twórczością Rumla miał okazję zapoznać się Leopold Staff i po tym spotkaniu powiedział do Anny Rumlowej: „Niech pani chroni tego chłopca, to będzie wielki poeta”. Rękopisy wierszy Rumla przetrwały dzięki żonie poety, która z rodzinnym archiwum („walizką Rumlów”) przeszła m.in. przez powstanie warszawskie jako sanitariuszka. Zdaniem Bożeny Gorskiej poezja Rumla wykazuje wyraźne wpływy twórczości Słowackiego i Norwida. Nie ulegał wpływom awangardy, poza poszukiwaniami na gruncie języka (metafora, słowotwórstwo, rym), gdzie zbliżał się do Staffa i Leśmiana. Wzorem romantyków ze szkoły ukraińskiej nawiązywał do lokalnego kolorytu oraz używał rutenizmów i rusycyzmów. W tym stylu powstał jego najsłynniejszy wiersz Dwie matki napisany w lipcu 1941 roku, w którym wyraża swoją miłość, ale także wewnętrzne rozdarcie, między dwoma „matkami-ojczyznami” – Polską i Ukrainą. W wielu jego wierszach obecna jest tematyka historyczna (np. poemat Rok 1863).